วันนี้ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะมาเพ้อทำไม ~
แต่ไม่ได้เข้าบล็อกมาน๊านนาน มาอัพบ้างก็ดีเหมือนกัน
 
อันนี้ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันที่คิดเรื่องนี้ ฮ่าๆ
 แต่เอาเถอะ ขอพูดหน่อย : )
 
.....
สำหรับคนหลายๆคน หรืออาจจะแค่เราคนเดียว (แต่เราว่าหลายๆคนน่ะแหละ!)
รู้สึกว่าเวลายิ่งโตขึ้น ก็ยิ่งวุ่นวายขึ้น ยิ่งยุ่งยากขึ้น 
หลายๆอย่างที่ได้รู้ด้วยเหตุึผลที่ว่าเราโตพอที่จะรับรู้แล้ว ... 
บางทีถ้าเลือกได้ ก็ขอที่จะไม่รู้ดีกว่า 
ยิ่งรู้ ยิ่งรู้สึกแย่ ยิ่งเหนื่อย ยิ่งท้อ ... 
 
ด้วยความที่ว่า โตขึ้น 
เราก็เข้าใจอะไรๆมากขึ้น 
รู้อะไรๆมากขึ้น
ได้ลองอะไรๆมากขึ้น
ได้เห็นอะไรๆมากขึ้น
มันทำให้เราอาจจะรู้สึกว่า "โอ้ว! โลกนี้มันช่างโหดร้ายจริงๆ"
 
เราอาจเข้าใจว่า "อื้อ คนนี้ทำอย่างนี้ อย่างนู้น อย่างนั้น อ๋็ออออ งั้นเรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้สินะ"
พอเราเข้าใจแล้วรู้ว่าที่คนๆนั้นทำมันแบบเอ่อ.. (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) 
ในเมื่อเค้าทำไปแล้ว เราก็คงจะช่วยอะไรไม่ได้ ก็ได้แต่แอบเซงไปในใจ 
หรือในกรณีที่ยังไม่ได้ ถ้าไม่ได้ห้ามก็คงจะแบบ "เห๊อออ ทำไมไม่ห้ามมันวะ"
หรือถ้าห้ามแล้วไม่ฟังก็คงจะ้เซงเหมือนกัน - - (เราเพ้อมาก ขอโทษ -/l\-)
 
เราอาจรู้ว่า "คนนี้ที่จริงแล้วเป็นแบบนี้ ไม่ได้เป็นแบบที่เราเห็น ไม่ได้เป็นแบบที่เราคิิด"
ก็ึคงจะผิดหวังไม่น้อย หากคนที่เรามองว่าดี ที่จริงข้างในมันก็แค่เศษคนเท่านั้นเอง
 
เราว่ายิ่งรู้มากขึ้นยิ่งเข้าใจมากขึ้น ก็ยิ่งคิดมากขึ้น .. 
แต่เราก็ขอเลือกที่จะคิด 
 
(อ้าว! แล้วที่พูดมาทั้งหมดเพื่ออะไร?)
(เออ ไม่รู้ว่ะ ฮ่าๆ)
 
"ความวุ่นวายและยุ่งยากทั้งหมด สงบได้ด้วยความนิ่งสงบไม่ฟุ้งซ่าน"
                                                                                       อัยย์ 5.04.11
(ปรัชญาไรของแก 5555555)


 

ชีวิตปี 2010 <3

posted on 31 Dec 2010 13:47 by regnartslion  in LIFEsSTORY
31.12.2010 วันสุดท้ายของปีนี้
 
อัพบล็อคซักหน่อย หลังจากที่่อัยย์หายหัวไปนานมาก!
วันนี้ก็คงไม่พ้นเรื่อง ปีใหม่ ซึ่งช่วงนี้ฮิตกันมาก (ก็มันจะปีใหม่แล้ว 55)
ก่อนอื่นก็ สวัสดีปีใหม่ทุกๆคน ยังไม่ถึงแต่สวัสดีไว้ก่อน 55 
ถ้าพรุ่งนี้มีเวลาจะมาอัพบล็อกปีใหม่นะ ~
 
ขอสรุปปีนี้คร่าวๆก่อนเลยแล้วกันนะ 
ปีนี้ก็เป็นที่ดีกว่าปี 2009 มากๆ 55
ขอเท้าความไว้ก่อนว่าปี 2009 อัยย์นิสัยไม่ดีมากๆจนเพื่อนจะเลิกคบ!
กลับไปดูตัวเองยังรับไม่ค่อยจะได้ 5555 อารมณ์ว่าทำแบบนี้ได้ไงอ้ะ แอร๊ยย!
ตอนนั้นก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ำทำให้รู้ตัวว่าไม่ดี
ไม่งั้นตอนนี้คงจะเลวร้ายมาก
ขอบคุณมากค่ะเพื่อนๆทุกคน : DD
โอเคเท้าความพอแล้ว ...
 
ปี2010นี้ก็ เป็นปีที่ได้อะไรใหม่ๆเยอะมากๆเลย
รู้จักคนใหม่ๆ ได้ความคิดใหม่ๆ มีทัศนคติใหม่ๆ 
ปีนี้เป็นปีที่เราได้อยู่มัธยมต้นปีสุดท้ายแล้ว
รู้สึกว่าปีนี้เรียนหนักกว่าๆทุกๆปี 55
แต่ก็รู้สึกสนุกมากเหมือนกัน
 
อะไรๆที่พีึคหน่อยของปีนี้ที่นึกออกก็คงไม่พ้น
"เข้าค่าย" 
ตอนเข้าเราเป็นคนเดียวที่ไปสายของค่ายเลยมั้ง 55
หรืออาจจะไม่ใช่ แต่สายที่สุด แบบพิธีเปิดกองเสร็จแล้ว
เพิ่งจะถึงที่ค่าย 5555
คือเราไม่ได้เอาแผนที่ติดรถไป ก็เลยไปงงๆกันกับพ่อ
เราได้นอนบ้านที่ 7 กับฝั่งอีพีตั้งแต่ ม.1-ม.3
อัดกันมากๆ แล้วก็สนุกมาๆด้วย : DD
ตอนตะลุยด่านผ่านฐาน << ไม่รู้จะเรียกอะไร
แบบเราช๊อบชอบ 55 สนุกดีนะๆ
บางคนบอกว่าไม่ชอบ แต่มันก็แล้วแต่คนอ่ะเนอะ
เสียดายปีนี้ปีสุดท้ายแล้ว เ้ห้อออ
พอตะลุยด่านผ่านฐานเสร็จเราก็ไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำ
เข้าแถวกันนานดีแท้ 55
หลังจากกินข้าวเสร็จ! นี่แหละจุดพีค 
การแสดงรอบกองไฟ!!  
ปีนี้คอนเซ็ปต์คือความสามัคคีหรืออะไรซักอย่างแหละ 55
แต่เราเล่น 'วนิดา ภาคพิศดาร'
เราเล่นเป็นคุณปลากัดบีมเล่นเป็นคุณมองแตรหอมแดงเล่นเป็นพิศหมาเมย์เล่นเป็นวนิลา
ตอนแสดงปกติก็แบบไม่ค่อยอายเท่าไหร่
แต่ภาคพิศดาร คุณประจักษ์กับมองแตรเป็นคู่เกย์กัน 55
ตอนจบเพื่อนเราอีกคนไปร้อง I will survive
ตอนนั้นเพื่อนๆกับน้องๆฝั่งอีพีของเรากรี๊ดกันจบกลบเสียงเพลง 
แล้วเราก็ต้องเต้นกับบีมใส่กันไม่ยั้งเลยทีเีดียว
ตอนเต้นน่ะ ไม่ค่อยอายหรอก 555
แต่พอเดินออกมาอ่ะ อ๊ายอาย  
โอเค ถามว่าความสามัคคีอยู่ไหน? 55 
อยู่ตรงโฆษณาค่ะ มีโฆษณากั้น 55
โฆษณา อูมามิ ดังอีก ตอนแรกมีคนพูดคนเดียว 55
แล้วก็บอกให้พร้อมๆกัน แล้วก็ เห็นมั้ย เพราะมีความสามัคคีบลาๆ 55
โอเค จบเรื่องเข้าค่าย
 
วันงานโรงเรียนปีนี้  (คริสต์มาสอ้ะ)
เราไม่ได้ทำไรเลย - - 5555
แต่ตอนเช้าเรานัดกับรุ่นน้องไว้นอกรร.
แบบว่าเราแอบไม่อยากเข้าวจนพิธี 55 
เราปล่อยน้องเค้ารอตั้ง 20 นาทีแหน่ะ แบบว่าผิดพลากทางเทคนิค 
ก็เลยเดินเล่นกันประมาณ 2 ชม.
ไม่มีอะไรมาก แต่อยากเล่า 55 
เดินกันไปหน้าแตกที่นู่นที่นี่ 55 
เดินสะเปะสะปะมากอ้ะ แต่สนุก! 55
ตอนเดินกลับเข้ารร. วจนพิธีเสร็จพอดี
พวกเพื่อนๆเราเดินข้ามมาจากฝั่งไทย เห็นหน้าเรากับน้องเค้าพอดี 55
ชี้หน้า!! เราแอบช๊อค 555 แล้วน้องที่มากับเราสองคนก็วิ่งเข้ารร.ไปเลย เราก็วิ่งตาม 
แล้วก็จบ 555 ขอชี้แจงหน่อย นี่คือไปกับรุ่นน้องที่เราแอบชอบน่ะ 55 แล้วก็มีเพื่อนน้องเค้าอีกคน
ประมาณบ่าย 2 ของวันนี้เราก็ไปเซ็นแจ้งกับเพื่อน
นั่งแท็กซี่จะทับกันตายห่า 555
พอไปถึงทุกคนก็ไปร้องเกะ ~ บ้ากันมาก สนุกดี 55
แล้วก็ไปกินชาบูชิ อิ่มแปล้เลย
กินชาบูชิเสร็จก็ขึ้นไปเล่นเกมต่อกันอีกพัก
แล้วก็เริ่มแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่!
เราต้องไปงานเลี้ยงต่อ 555
แบบว่าไปนั่งหน้าอึนน อิ่มอ้าา อิ่ม อิ่ม 55
อยากเล่า 5555
 
ขอพีคๆอีกเรื่องเพิ่งผ่านมาเร็วๆนี้เอง 
วันคริสมาสต์ 25/12/2010
เรานัดไปเที่ยวกับรุ่นน้องที่เราชอบเป็นครั้งแรก
เรานัดกันไว้ 10 โมง แต่เราตื่นมา โอ้ว ชิบหายแล้ว เที่ยง!
ลืมเปิดเสียงโทรศัพท์ไว้ 55555
ช๊อคมากอ้ะ โทรหาน้องเค้าแบบพี่ขอโทษนะๆ 55
ดีนะน้องเค้าไปตอน 11 โมง เค้าก็จะไปอยู่้กับเพื่อนเค้าก่อนแปปนึง
พอเราไปถึงเซ็นแจ้งเราก็ขึ้นไปหาน้องเค้าที่ soundcheck
ระหว่างทางเราก็เจอเอมกับมี๊ 555
เอมกับมี๊ก็เชียร์แบบ บอกเค้าไปเลยๆ 55 
พอขึ้นไป เข้าไปในห้องเกะ ก็แบบ เอ่อ อ่า เอ่อ อ่า
คือเกร็งเพื่อนน้องเค้านิดนึง 55
น้องเค้าก็เลยแบบพี่อัยย์ๆออกมาจองตั๋็วกัน (รู้สึกดีใจมากที่ได้ยินประโยคนี้ 55 )
พอออกไปจองตั๋ว เราก็คุยกันว่าจะดู YES OR NO รอบบ่าย2 หรือ 6โมงเย็น
ตกลงกันว่าบ่าย2 เรานั่งโซฟา ~ AA7 กับ AA8 โรง6
ก่อนไปดูหนังก็เดินวนไปวนมา ขึ้นลงขึ้นลง วนไปวนมา 55
แล้วก้ไปหาเอมกับมี๊ 55
แล้วก็ถึงเวลาดูหนังโอ้วเย่! สนุกดีนะ
ตอนหนังจะจบเมย์กับบีมที่ดูรอบเดียวกันขึ้นมานั่งเล่นด้วย 55
พอเดินออกจากโรงก็จะแยกกับเมย์บีม
แต่สองคนนี้มันเดินตาม 555
แบบตอนแรกก็ยังไม่แน่ใจ ว่าเดินตา่มรึเปล่า
แต่ลองเดินขึ้นลงๆๆๆๆ มันตามหมด 55
ก็เลยแบบ นับ 1 2 3 วิ่งเข้าเอ็มเคเลยนะ
วิ่งเข้าไปแล้ว เมย์บีมตามมานั่งด้วย 55
โหยย ไอแอมโซช๊อคคค
แล้วก้เลยโทรให้เอมเจรจาให้นิดหน่อย
เนื่องจากเจรจาเองไม่ได้ เดี๋ยวเค้ารู้หมด 55 
เพราะคือตอนนั้นจะบอกชอบน้องเค้า
พอสองคนนั้นออกไป
เราก็เริ่มเอ่อ อ่าาา 55
บอกชอบน้องเค้าไป 55 
*ไม่บอกว่าอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น 55* 
พอกินจะเสร็จ ก็โทรเรียกเพื่อนน้องเค้ามา 2 คน
น้องในห้องเกะน่ะ 5555
แล้วก็เช็คบิล 200 เองอ้ะ 55
กินกันได้ถูกมากกกกกกกกกกกกกก
แล้วก็แยกกับน้องเค้าตอนออกจากร้าน 
พีคมั้ยไมู่รู้ แต่ชอบวันนี้มาก 55
 
ขออภัยเรื่องพีคๆอีกหลายเรื่องที่ไม่ได้หยิบมาเล่า
เนื่องจากมันยาวมาก 555
เพื่อไม่ให้มีอะไรบิดเบือน เราเลือกอันที่เพิ่งผ่านมาใกล้ที่สุดมา สาม เรื่อง 
เพราะว่าเราจำสามอันนี้ได้เป๊ะสุด!  
 
วาดไม่เก่งน่ะ : D 
วาดรูปไม่เก่ง
แต่ก
สุขสันต์ปีใหม่นะคะทุกคน! 
 

edit @ 31 Dec 2010 14:54:56 by REGNARTS. (:

คำพูด

posted on 25 Sep 2010 23:45 by regnartslion  in LIFEsSTORY, Philosophy

เคยไหมที่อยู่ในฐานะอะไรก็ไม่รู้...

ที่ยังงงงวยอยู่ถึงทุกวันนี้...

ความจริงฐานะที่ไม่รู้ว่าคืออะไร มันก็คือก้ำกึ่งนั่นแหละ

ทุกคนที่เคยเจอก็น่าจะรู้ดี รวมถึงเราด้วย

ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกนี้ ทำไมมันดูเศร้าๆ

แต่พอเรารู้ว่าอยู่ในฐานะอะไร บางทีมันอาจจะ ความรู้สึกแย่ลง ก็ได้

ถ้าไม่เป็นอย่างที่เราคิดเอาไว้ : ( บางเรื่องไม่รู้ซะยังจะดีกว่า

ขอพูดถึงเรื่องนี้นิดเดียว ต่อไปความรู้สึกล้วนๆ

 

ก่อนจะพูดอะไรลงไป เราก็ควรคิดให้ดีเหมือนกัน

กริยาท่าทางน้ำเสียงคำพูด แม้แต่คำเดียว ท่าเดียว วินาทีเดียว หรือเศษวินาที

ก็ทำให้คนๆนึงเสียใจได้นับ วัน เดือน ปี เลยทีเดียว

เพียงแค่คำว่าอะไรซักอย่างที่คุณไม่คิดว่าจะได้ยินจากคนๆนี้ ท่าทางเย็นชา น้ำเสียงที่เย็นชา

ต่อให้พวกนี้ไม่ได้มาพร้อมกันทั้งหมด คุณก็คงรู้สึกผิดหวังเสียใจน้อยใจไม่น้อย

แต่บางครั้งคุณก็ไม่กล้าพูดออกไป เพราะคุณก็ไม่อยากจะเอาเรื่องนี้ไปใส่ใจเขา

ไม่อยากให้เขามาทุกข์ร้อนใจเพราะคุณ

หรือพูดง่ายๆคือไม่อยากเอาเรื่องโง่ๆงี่เง่าปัญญาอ่อนของคุณไปให้เขาฟัง

เราอยากจะให้เขารู้แต่สิ่งที่จะทำให้เขามีความสุข

เราแค่อยากจะแบ่งความสุขของเราให้

ถึงเขาจะไม่ค่อยอยากได้ก็เถอะ ; (

ความทุกข์เราขอเก็บไว้คนเดียว

เขาคนนี้เป็นใึครก็ได้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ ครอบครัว เพื่อน แฟน หรืออะไรนอกเหนือจากนี้

เราเชื่อว่าคุณก็น่้าจะมีบทบาทเป็นอะไรซักอย่างแหละ ไม่ว่าคุณจะเป็นเพื่อน แฟน ครอบครัว หรือฐานะอะไร

เราขอให้คุณระลึกไว้เสมอว่า พูดอะไรออกไป มีผลกระทบเสมอ ดีหรือร้าย

ขึ้นอยู่กับคำพูดของคุณ เจตนาของคุณ น้ำเสียงของคุณ กริยาท่าทางของคุณ

มันอาจทำให้คนที่ได้ฟังรู้สึกดีทั้งวันได้ หรือ แย่ทั้งวันเลยก็ได้

 

 

edit @ 25 Sep 2010 23:58:11 by REGNARTS. (: